ฉันทิ้งทุกอย่างไว้ที่บ้านให้แม่... ฉันไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับครอบครัวกับพ่อเลย พ่อเป็นคนที่มุ่งมั่นกับงานและทำตัวเหมือนเจ้านาย และฉันเติบโตมาโดยได้รับเพียงความรักจากแม่ แต่ไม่นานนักฉันก็เริ่มมองแม่ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง... สิบปีผ่านไป ฉันเก็บกดความรู้สึกที่มีต่อแม่และทำตัวเหมือนลูกชายธรรมดาๆ พอร่างกายโตขึ้น ความรักที่ฉันมีต่อแม่ก็เพิ่มมากขึ้น ตอนนี้ฉันโตพอที่จะอยู่คนเดียวได้แล้ว ฉันจึงตัดสินใจลงมือทำอะไรบางอย่างเพื่อกลับมาอยู่ร่วมกับแม่อีกครั้ง